Ajrim
Menimcha, biz eng qadrli narsalarimizni yoshligimizda topamiz.
Vaqt o’tgan sari bularni topish manfaat ustiga qurila boshlaydi nazarimda. Yoshligimda eng yaqin do’stim bo’lar edi. Jismoniy jihatdan kuchliroq bo’lganim uchun uni bazi vaqtlarda himoya qilib kattayu kichiklar bilan urushgan vaqtlarim bo’lgan. Bu narsa hech qanday manfaat ustiga qurilmagan shunchaki odam o’ziga aziz bo’lgan narsalarni himoya qilish instinkti desa ham bo’ladi. 4-sinfda o’qiyotganimizda uning ota-onasi ajrashdi. Shundan so’ng ba’zi bir taqdirlar menga ayon, ba’zilari esa yo’q.
Zaif nikoh
Hozirda ko’plab nikohlarning buzilish sabablaridan biri bu - farzandsizlik. Farzandsizlik oqibatida janjallar senariysi ajrashish bilan tugamoqda. Bu yerda hamma nikoh asosini farzand bilan bog’lashida. Aslida nikohning asosi ikki insonning o’zaro muhabbati, hurmati, ishonchi, mas’uliyati va birga hayot qurish qobiliyati emasmi?
Farzand esa shularning mevasi xalos. Farzand bo’lmasligi ham mumkin. Bu degani nikohni buzish kerakligini va nikoh reproduktiv masalani hal qiluvchi ittifoq ekanini anglatadimi?
Yo’q, albatta. Nikoh shunday rishtaki farzand bo’lmasa ham o’z qiymatini yo’qotmasligi lozim.
Atrofdagilar
Bu masalada yana o’sha atrofdagilarning katta burni(birovning oilaviy masalalariga aralashish) va ularning bu gaplarni ko’tara olmaydigan yaqinlari gapirib bezor qilishi ham bor gap. Ya’ni turmush qurish bilan boshlanadigan gap: yangilik bormi?
Ko’pchilik “men” ni topib yoki topmasdan turmush quradi. O’zimizni anglashga yillar sarflab, qanaqasiga boshqa bir insonni qisqa muddatda yuz foiz bilish mumkin.
Dunyoqarash bir-xilmi, hayotdagi maqsadlarimiz bitta chiziqda tutashadimi kabi savollarning o’zi to’laqonli hayot boshlash uchun yetarlimi?
Qiymat
Dunyoga kelishdan asosiy maqsad bu - nimadir berib yashash. Yani qiymat berish. O’zingizdan yaxshiliklar qoldirish
Qiymat:
- shogird
- ilm
- yaxshi xulq
- yaxshiliklar
- yaratgan narsalari orqali
- sadaqa
- va farzand bo’lishi mumkin (lekin yagona qiymat emas)
- …
Yani biz topganimizda emas, berganimizda ko’proq xursand bo’lamiz aslida. Qaysidir insonni sizda mavjud bo’lgan oddiy narsa bilan xursand qila olish ne’mat.
Bizning o’lkamizdan yetishib chiqqan mutafakkir olimlarni(Al Buxoriy, Al Xorazmiy, Alisher Navoiy, Ibn Sino …) ular bizga qoldirgan meroslari (qiymat) uchun qadrlaymiz. Bizga ularning nechta farzand ko’rgan, nasli qayerda to’xtaganidan ham ko’ra butun dunyoga bergan qiymati kattaroq.
Insonning qiymati uning genetik liniyasi qancha davom etgani bilan o’lchanmaydi.